UYDURMASYON MENÜLER Vol-1

Vol 2 olacak mı bilmiyorum ama Vol 1 epey eğlenceliydi... Sadece evdeki malzemeyi kullanarak yemek yapmak ütopyası sonunda bana da nasip oldu. Uzun alışveriş listeleri yapıp çarşıya çıkmadan ve daha da önemlisi hiç yemek kitabı karıştırmadan ilk kez tamamen bana özel bir menü hazırladım. Yemekler son derece basit ve sıradan ama olsun. İyi bir başlangıç bence. Kitaba bakmadan yemek yapmak farklı bir klasman ne de olsa! Bu akşam menümüzde güveçte sebzeli et, yoğurtlu patlıcan salatası ve makarnalı semizotu salatası var. Eylül itibariyle rejime girdiğimizi söylemeye gerek yok heralde!?
Malzeme malzeme tarif vermek komik olacak. Hazırlaması da anlatması kadar kısa ve kolay olacağından hemen anlatayım; Evde, etli patates yemeğine fazla geldiği için buzlukta sakladığım 250 gr kadar bir et vardı. Yine kapağı açılmış ve azıcık kullanılmış bir bezelye/havuç garnitürü de dolapta durmaktaydı. Eti sabahtan çözdürüp, kekikli zeytinyağında biraz beklettim. Sonra haşladım. Güvece önce etleri, sonra garnitürü koydum, üstüne biraz kaşar peyniri rendeledim ve fırına verdim. 15 dakika pişirdim. Bitti.
Semizotunu bol bol alıp boş bir vaktimde ayıklıyor, kurutuyor ve hava almayan kaplarda saklıyorum. Az kaldığı için onu bir malzemeyle çoğaltmak lazımdı. Bir avuç makarna haşladım, semizotu, domates, salatalık ve haşlanmış makarnayı karıştırdım. Bitti.
Son olarak bahçeden topladığımız patlıcanları közledim. Rondoda azıcık zeytinyağı ve biraz sarımsakla çektim. 3 kaşık yoğurtla karıştırdım. Bitti.
Her yemek yaptığımda bu olmuyor. Kendimi ev ekonomisine katkıda bulunduğum için acayip iyi hissediyorum. Hem yemeklerin kokusu baya güzel geliyor, yedikten sonra tadıyla ilgili bilgi de veririm...

Bu sefer sadece yesem?

Mutfakla ilgilenmeye başladığımdan beri yemek kurslarına ilgim de arttı. Takip ediyor, fırsat buldukça katılmaya çalışıyorum. Geçtiğimiz hafta "çikolata kursu" daveti gelince zevkten dört köşe oldum. Evde kendi çikolatamı yapmak! Muazzam! Cumartesi erkenden (yollarda kaybolsam da yılmadan) MSA'daydım. 4 saatlik kursumuzun eğitmeni master of chocolate unvanını kazanmış Mickhael Azouz'du. Ders boyunca 4 farklı ganaj (Türk kahveli, zencelifilli, çarkıfelek meyveli ve karamelli) yaptık. Tam artık yiyelim, yorulduk derken, işin en zor kısmı başladı. Kalıpları önce erittiğimiz kuvertür ile kaplamak, sonra çikolatanın fazlasını akıtmak, krema sıkma aparatıyla ganajı kalıplara sıkmak ve yeniden erittiğimiz çikolata ile ganajın üstünü kapatmak... Çikolataların don(ama)ması ve kol gücüyle kalıplardan mahsüllerimizi çıkartmamız! Evet itiraf ediyorum, ekmek yapmak daha kolay. Bundan sonra başkaları benim için yapsın, ben de bol bol taze çikolata yiyeyim istiyorum. Bir de kilo almayayım tabii.
NOT: Yaptığımız ve yiyemediğimiz ganajlardan birini cheesecake sosu olarak kullandım. Şahane oldu. Azouz'un tariflerini kendime saklıyorum ama eminim bir yerlerde benzerini bulursunuz. Deneyin.

Julie & Julia

Julie&Julia’yı kararlı bir şekilde DVD rafından aldım geçen gün. Arkadaşıma konusunu okumak üzereydim ki “kapağından anlarım ben güzel, koy, izleyelim” dedi. Koydum, izledik. Mery Streep’in beğenmediğim bir filmi olmayacak herhalde bu dünyada. Oyuncular da, filmin akışı da, çekim mekanları da pek iyiydi bence. Ama film eleştirisinden ziyade bu gerçek biyografik hikâyenin karakterine takıldım ben. Julia Child’a...
Zengin bir ailenin kızı Julia, uzun yıllar Fransa’da yaşayan ve iyi bir yemek kültürü olan Paul Cushing Child ile evleniyor. Paris’e yerleşiyorlar. Julia, Paris’te yemek yapmaya başlıyor. Yetmiyor, Cordon Blue’a gidiyor. Yetmiyor, bir kitap yazıyor ve dünya yemek kültürü tarihinde önemli bir yer ediniyor. 1961 yılında yayınlanan kitabının adı: Mastering the art of French Cooking.
Filmde de Julia Child’ın kitabındaki tarifleri deneyerek, bunları bir blog’da yayınlayan Julie isimli bir kadının hikâyesi paralel olarak anlatılıyor. İnsanın mutfağa girip yemek yapası geliyor. Tavsiye ederim…

Pizzanın Evde Pişmişi

Evde taze makarna yapmaya başladığımdan beri restoranda makarnalar bölümünü es geçiyorum. Hem o kadar para vermek fuzuli geliyor, hem de istediğim sosla istediğim lezzeti kendim için daha güzel yapabildiğime göre, risk almaya gerek yok diye düşünüyorum. Acaba bugünden sonra pizza da mı yiyemeyeceğim dışarıda? Sanırım öyle olacak. Bir defa benimki yağsız! Evet, tabanı hafif sert, kıtır kıtır ama biraz daha az kalori almanın kime ne zararı var...
Ev pizzanızı yapmak için önce son derece basit olan hamurunuzu yapmalısınız. Un, maya, su ve birer çentik tuz & şekerden oluşuyor hamur. Ben iki büyük boy pizza için 1 kg'ya yakın un kullandım. Tabii oranları da ona göre artırdım. (Aşağıdaki tarif 4 kişilik tek bir pizza için) Pizzalardan birini “etsiz” pizzaya pizza demeyen kocam için sucuklu ve mantarlı yaptım, diğerini de beyaz peynir ve kekikli. Domates sosu için küp doğranmış konserve kutulardan iki tanesini kullandım. İçine biraz tuz ilave ettim. Mantarların dışında hiçbir malzemeyi fırına girmeden önce pişirmedim. Pizzaların üst malzemelerini yerleştirdikten sonra üzerlerine kaşar peyniri rendeledim. Şimdi daha yuvarlak pizzalar yapabilmek için fırınıma uygun yuvarlak ve derin olmayan fırın kalıbı arıyorum. Bilen varsa beri gelsin...
Ev Pizzası
400 gr un
25 gr kuru maya
1 su bardağı ılık su
1 tutam tozşeker
1 çay kaşığı tuz
1 kutu küp doğranmış domates
dil peyniri
Unu; tuz, şeker ve maya ile karıştırın. Ortasını açıp suyu yavaş yavaş ilave edin. Yumuşak bir hamur yoğurun. Hamuru iki katına çıkıncaya kadar bekletin. Daha sonra merdane ile yuvarlak biçim verin ve üzerine püre haline getirdiğiniz domates sosundan dökün. Üzerine istediğiniz malzemeleri koyup fırına verin. Peynir olarak dil peynirini öneririm.

Yaz Şarabımı Buldum

Adco'nun Topaz'daki roze tadımında Chateau d’Esclans ile tanıştım. Sunulan dört çeşit içinde favorim, Whispering Angel. Ağızlara layık. Çilek, kiraz, gül ve çiçek kokuları geliyor burna. Tatlı bir somon renginde. Rozeyle aram pek olmamasına rağmen buna bayıldım! Hikayesi de romantik. Tüm hayatı boyunca şaraplarla iç içe olan Sacha Lichine’in babası Alexis Lichine ünlü ve kaliteli şarap üreticisi olan Chateau Prieure-Lichine’in sahibiymiş. Alexis Lichine vefat ettiğinde Sacha kontrolü eline almış ve onu satıp ciddi bir rose şarap yapma yolculuğuna başlayana dek, orayı yönetmiş. Sonra da edindiği tecrübe ve bilgiyi, dünyaca ünlü şarapların yapımcısı Patrick Leon’un tecrübesi ile birleştirerek, Provence bölgesinde bir efsaneye imza atmışlar. Efsaneyi tatmanızı öneririm.

Bebek Partisi!

Bu kavram hayatıma yeni girdi, daha dün. Arkadaşımın baby shower'ına davet edildiğimde “e, daha doğurmadı ki!” diyecek kadar uzaktım bu işe. Parti doğumdan sonra yapılıyor zannediyordum. Meğer, annenin; hamileliğinin son haftalarında tüm kadın arkadaşlarıyla bulup, kaynatıp, gülüşüp, kikirdeşmesiymiş. Bir de tabii bebeğe gelen hediyeler sayesinde son eksiklerini tamamlaması. Mantıklı, bir o kadar da eğlenceli baby shower. Ha, bir de bol kalorili bir etkinlik tabii! Masada envayi çeşit atıştırmalık, börekler, somonlu kanepeler, tatlılar, tuzlular, arkasından pasta, yetmedi; yanında macaron... Bebekli çikolatalardan da alır mısınız? Almam mı!
Çok sevdiğim, hamileliğine de çok sevindiğim cici arkadaşım için yaptığım peynirli kişim de partide kapış gitti, göğsüm kabararak söylüyorum. Daha önceden de birkaç misafir ağırlamasında masamdaydı. Beğenilmişti. Bu sefer kiş kalıbında değil, hamur ölçüsünü artırarak fırın tepsisinde yaptım. Minik minik kestim, epey de dilim çıktı. Yaz geliyor; bahçenizde, terasınızda, balkonunuzda kokteyl verirseniz, bunlardan deneyin derim. Tarifin detayları Gamze Bursa'nın “Net 425 g” isimli kitabında. Ayaüstü anlayatım yine de; hamur için 125 g. margarin, 2 çorba kaşığı yoğurt, 2.5 su bardağı un, 1 paket kabartma tozu ve tuzu karıştırıp yumuşak bir hamur yapın. Harcı için beyazpeyniri ufalayıp, parmesan ve kaşar peynirini de rendeleyip harmanlayın. Peynirlerin miktarlarını göz kararı koyuyorum ben, hamurun üstüne kaplayacak kadar olmalılar. Peynir harcını kalıba döşediğiniz hamurun üzerine yaydıktan sonra 1 yumurta, 1 bardak süt ve karabiberi karıştırıp üzerine dökün. 180 derece ısıtılmış fırında 40 dakika pişsin. İsterseniz fırından çıktıktan sonra sızma zeytinyağı da gezdirebilirsiniz üzerine. Kendi bebek partimde de istiyorum bunlardan. Birileri deneyip, o güne kadar pratik yapsın...

Galata'ya Gitmek İçin Bir Neden Daha

Galata son yıllarda bir başka semt oldu. Modacı butiklerinin, fiyakalı kulüplerin ve yeni restoranların akınına uğradı. Bilenler bilir; Galata'nın en eskilerinden Anemon Otel, kulenin hemen dibinde konuşlanır. Ve kendisi tüm bu değişim hareketi içinde nostaljik görünümünü asla bozmaz. Ama meraklı gözler, araştırmacı ruhlar daha açılışı bile yapılmadan Anemon'daki yeniliği farketmiş durumda. Otelin kurumsal dergisini yaptığım için herkesten önce gittiğimi zannettiğim şarap butiği Sensus'un içi insan kaynıyor. Butik, otelin eski mahzeni. Yandan, sokağın içinden de girişi var, otelden de... Piyasada bulamayacağınız bir dolu Türk şarabını hem tadabiliyor, hem de satın alabiliyorsunuz. Başta kendi üretimleri olan Ventus olmak üzere, Türkiye'nin pek çok yerinden şaraplar bulunuyor. Yanında da Türk peynirleri. 15-20 kişilik oturma kapasitesi, geri kalan bölümde de minik tadım standları ve bar var. Tadım standlarında; size sunulan şarap setlerini yani 4 farklı kadeh şarabı deneyebiliyorsunuz. Üstelik paket için son derece makul bir ücret ödüyor ve 4 arkadaş birlikte tadımınızı yapabiliyorsunuz. Sensus yeni üzümler ve yöresel şaraplar tatmak isteyenlere iyi gelecek.